Orlica piecze! #10 - Dietetyczne czekoladowe ciasteczka owsiane

Naszło mnie ostatnio na wypróbowanie jakichś dietetycznych wypieków. Sprawdziłam, co mam ze składników i uznałam, że najlepiej będzie, jak zrobię jakieś ciasteczka owsiane. Wpisałam hasło w google, przejrzałam kilkanaście przepisów i właściwie żaden mnie jakoś specjalnie nie zachęcił... Ostatecznie wzięłam kartkę, długopis i sama skomponowałam swój sposób na czekoladowe ciasteczka owsiane w wersji light, biorąc po trochu z każdego czytanego przepisu ;) Powiem tak - jak na DIETETYCZNY wypiek, ciasteczka wyszły bardzo smaczne ;) Może mało słodkie, ale na pewno zdrowsze i powodujące mniej wyrzutów sumienia ;)

  

  

Przepis:

 Składniki:

• 2 szklanki płatków owsianych górskich
• 1,5 szklanki jogurtu naturalnego
• 0,5 szklanki rodzynek
• 1 białko jajka
• 1 czubata łyżka ciemnego kakao
• 1 łyżka cukru wanilinowego
• 2 łyżki miodu

Białko jajka ubijamy na pianę, potem stopniowo dodajemy płatki owsiane i resztę składników. Dokładnie mieszamy, zwłaszcza, jeśli miód jest bardziej zbity niż płynny (wtedy można go wcześniej nieco rozpuścić). Całość zostawiamy na pół godziny, żeby płatki owsiane zdążyły nasiąknąć - można na ten czas włożyć do lodówki, ale nie jest to konieczne. Kiedy masa zrobi się "plastyczna", zaczynamy formować ciasteczka. Na blasze układamy papier do pieczenia, a z ciasta formujemy kulki wielkości orzecha włoskiego i rozpłaszczamy je. Ciastka nie urosną, więc można układać blisko siebie. Z tej porcji wyjdzie ok. 20-25 ciasteczek. Blachę wkładamy na 15-20 minut do piekarnika nagrzanego do 180 stopni.

Po upieczeniu ciacha są miękkie, lekko gumowe, ale naprawdę smaczne, choć na początku może nas zaskoczyć smak ciemnego kakao, po kolejnym gryzie będzie już lepiej, bo dojdzie do głosu miód i słodkie rodzynki ;)

Zamiast jogurtu naturalnego możecie dać owocowy odtłuszczony, ale mniej miodu, można też zamienić rodzynki na inne bakalie, wszystko zależy od Waszych preferencji.

 

  

Spróbujecie? :) Jeśli tak, koniecznie dajcie znać, jak Wam wyszły! :)

Orlica piecze! #9 - Muffinki czekoladowo-śliwkowe

Obiecałam Wam ten przepis pewnie z rok temu... Skomponowałam go sama, po swojemu, więc może nie wszystkim pasować, bo to kaloryczne, bo to zbyt czekoladowe, bo to za dużo spulchniaczy, bo to niezdrowe. Nie szkodzi, bo wiecie co? To najlepsze muffinki, jakie zdarzyło mi się robić, zawsze wychodzą i zawsze są pyszne :)

Od kiedy się przeprowadziłam robiłam je już w nowym mieszkanku ze trzy czy nawet cztery razy i zawsze kompletnie zapominałam o robieniu zdjęć "krok po kroku", jak to zwykle publikowałam w moich przepisach, ale myślę, że poradzicie sobie i bez tego, co? ;)

  

     

Zacznijmy od składników. Będziemy potrzebować:

• 1,5 szklanki mąki
• 1 szklanka cukru
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 0,5 łyżeczki sody oczyszczonej
• cukier wanilinowy - ile kto lubi, ja daję całe opakowanie
• 2 czubate łyżki kakao
• 100g czekolady - albo pokruszona tabliczka albo w formie wiórków lub groszków
• 1 szklanka mleka
• 100 ml oleju
• 1 jajko
• powidła śliwkowe (lub inny dżem lub marmolada, co kto lubi) 

  To porcja na około 15 muffinków. 

 

   

A teraz po kolei...

1. Suche składniki (mąka, cukier, kakao, soda, proszek do pieczenia, cukier wanilinowy) dokładnie mieszamy w jednej misce, razem z pokruszoną czekoladą albo wiórkami bądź groszkami. Możemy zostawić trochę czekolady do późniejszego przyozdobienia wierzchu muffinków.

2. Mokre składniki (mleko, olej, jajko) mieszamy w drugiej misce, dokładnie "rozbełtując" jajko.

3. Łączymy nasze składniki i mieszamy je łyżką, bez użycia miksera.

4. Po uzyskaniu gładkiej konsystencji przelewamy ciasto do papilotek wyłożonych na formie - nalewamy ok. 2/3 pojemności, bo to jeszcze nie koniec zabawy.

5. Na wierzch w każdej papilotce dajemy trochę powideł śliwkowych - ok. pół łyżeczki do herbaty. Jeżeli powidła pójdą na dno - nie szkodzi, nie wpłynie to na smak.

6. Wkładamy formę na 20 minut do piekarnika nagrzanego do 200 stopni Celsjusza.

7. Po wyjęciu czekamy chwilę, żeby muffinki ostygły (i przy okazji nieco klapnęły...), po czym dekorujemy je z wierzchu pozostałymi kawałkami czekolady albo czymkolwiek zechcemy.

8. Staramy się odpędzić domowników od talerza, żeby każdy miał okazję chociaż spróbować ;)

  

  

Muffinki wychodzą mocno czekoladowe, słodkie, przepyszne, te powidła zupełnie zmieniają ich smak, zwłaszcza, jeżeli goście nie spodziewają się w nich nadzienia ;) Ważne jest też, że robi się je bardzo szybko, więc sprawdzą się nawet przy okazji nieplanowanej wizyty gości ("Ooo, hej! Wejdźcie, za pół godziny będą muffinki!" ;)).

  

Spróbujecie? ;)

Mój Toruń - Redberry

Pod koniec sierpnia w Toruniu miało miejsce wydarzenie, na które długo czekałam. 

Otwarto Redberry w jednym z naszych centrów handlowych, w Plazie konkretniej! Cieszę się tym bardziej, że to tuż przy mojej pracy ;) Od kiedy Redberry jest czynne, byłam tam już kilka razy i zawsze byłam zachwycona :)

  

    

Może właściwie powinnam najpierw wyjaśnić, czym jest Redberry? To sieć punktów, gdzie możemy kupić mrożone jogurty z owocami i innymi dodatkami - świetny pomysł na lato, zwłaszcza dla dietujących, bo jogurty są zdecydowanie lżejsze niż tradycyjne lody ;)

Otwarcie toruńskiego Redberry było małym wydarzeniem, więc były i promocje i darmowe porcje o konkretnych godzinach, nie ma się więc co dziwić, że w pierwszych dniach był tu niezły ruch. Muszę przyznać, że połową sukcesu jest tu umiejscowienie punktu. Co prawda Plaza jest chyba najmniej "ludnym" CH w Toruniu, ale Redberry zajęło w niej bardzo strategiczne miejsce - przy ruchomych schodach w centrum Plazy, więc właściwie każdy odwiedzający przynajmniej mija to stoisko :)

  

  

Możemy wybierać spośród mnóstwa dodatków i rodzajów takich przysmaków.

  

  

Ceny może nie są najniższe... No dobra, są dość wysokie, ale myślę, że warto czasem wydać więcej kasy na taki przysmak. Sama spróbowałam już kilku rzeczy, raz z Ukochanym, raz z przyjaciółką, raz czy dwa sama ;) Kilka z "dań" uwieczniłam i szybko je Wam zrecenzuję ;)

  

  

Po pierwsze - granola. Cud nad cudami, przepyszne połączenie owoców (do wyboru są dwa zestawy różnych owoców), mrożonego jogurtu, płatków i polewy. Duuużym plusem jest to, że owoce smakują świetnie, jak prosto z grządki czy z sadu, a nie jak te marketowe, kupowane na tony. Taki kubeczek kosztuje ok. 13zł i wygląda niepozornie, ale można się nim najeść i nacieszyć ;) Sam zresztą jogurt jest pyszny - można wziąć mango albo naturalny, ja właściwie zawsze brałam mieszankę obu ;) Smakuje jogurtowo, ale ma konsystencję i oczywiście temperaturę lodów, świetny pomysł na lato! Granola to mój absolutny faworyt w ofercie Redberry :)

  

  

To akurat porcja wybrana przez mojego Ukochanego, który wybrał wersję na słodko - również jogurt mieszany z dodatkiem płatków, ciasteczek Oreo i sosu pistacjowego. Okazało się tak dobrze, że podjadłam mu sporą część ;) Oczywiście tu już nie możemy za bardzo mówić o dietetycznym deserze, ale walory smakowe i tak pozostają! Taka porcja jogurtu, zależnie od wielkości kubeczka i ilości dodatków, kosztuje od 7 do 18zł, przy czym tego największego na pewno bym nie dała rady zjeść :P

  

  

I jeszcze coś godnego uwagi - świeżo wyciskane soki, które "produkuje się" na oczach klientów. W tym przypadku to kiwi + brzoskwinia + pomarańcza - niesamowicie orzeźwiające połączenie. Wiadomo, że za taką przyjemność musimy też zapłacić odpowiednio - 14zł za małą wersję, 16zł za dużą, ta na zdjęciu to mała. Nie jest to niska cena, ale i tutaj uważam, że warto czasem sobie dogodzić czymś takim ;) W ofercie jest również np. sok marchew + burak + seler, który zawsze mnie kusi i zawsze boję się straszenia swoim uśmiechem p otem :P

  

  

OK, czas kończyć to moje pianie z zachwytu ;) Jeżeli miałabym cokolwiek do zarzucenia Redberry, byłyby to ceny i słaba dostępność - z tego co wiem, na razie jesteśmy jednym z nielicznych miast, gdzie Redberry można znaleźć.

Gdyby ktoś chciał mi zrobić niespodziankę, przypodobać się, podlizać, przekupić, podziękować czy przeprosić za coś, cokolwiek - wystarczy mnie zaprosić na granolę z Redberry, serio! ;)

Orlica piecze! #8 - Tarta jabłkowo-cynamonowa

Ojoj, całe wieki nie dawałam tu żadnego przepisu, prawda?

Jakiś czas temu wkręciłam się w pieczenie tart, a zaczęło się od takiej "w proszku" kupionej za grosze w Lidlu. Upiekłam ją dwa razy korzystając z tego półproduktu, ale w końcu wzięło mnie na ambicję pod tytułem "przecież umiem upiec ją sama". Wycięłam więc z kartonika skład mieszanki, podumałam chwilę nad proporcjami i upiekłam. Tarta wyszła przepyszna, choć znalazła się mała rzecz do poprawki, co natychmiast zrobiłam. Tutaj pokażę Wam oczywiście wersję ostateczną :)

    

  

Przygotujcie się najbardziej naładowany zdjęciami post w historii bloga :P Przepis jest ogólnie mówiąc całkiem prosty, ale jakoś nie umiałam streścić go w kilku krokach, może dlatego, że mi samej łatwiej jest wszystko wypunktować i dokładnie rozpisać :) Zapraszam więc do lektury :)

  

Czego potrzebujemy?

+ 300g mąki pszennej

+ 150g (+ 4 łyżeczki) cukru

+ łyżeczka proszku do pieczenia

+ pół paczki budyniu albo 2 łyżki skrobi ziemniaczanej

+ szczypta soli

+ 1,5 łyżeczki cynamonu

+ 1 jajko (samo białko)

+ 150g miękkiego masła albo Palmy

+ 1 kg jabłek - ok. 6 średnich (oczywiście musiałam o tym drobiazgu zapomnieć na zdjęciu)

+ forma do tarty

  

W misce mieszamy mąkę, cukier, proszek do pieczenia i odrobinę soli.

  

Odzielamy białko od żółtka i 3/4 białka wlewamy do suchych składników. Dokładamy też pokrojone na kawałki masło.

Teraz najmniej przyjemna część - wyrabiamy ciasto do uzyskania gładkiej konsystencji - w miarę szybko, żeby masło nie zdążyło się roztopić.

   

Gotowe wyrobione ciasto dzielimy na dwie części - 2/3 i 1/3. Mniejszą kulkę wkładamy na razie do lodówki.

Większą kulkę rozprowadzamy na formie do tarty. Jeśli stosujemy taką jak ja, silikonową, nie ma potrzeby, żeby dodatkowo smarować ją tłuszczem, ciasto i tak idealnie od niej odchodzi. Rozprowadzamy je tak, żeby przy brzegach była "ścianka" o wysokości ok. 2cm.

Jabłka obieramy, usuwamy gniazda nasienne i kroimy w kosteczkę. Inną szkołą jest krojenie na plastry, ale jest wtedy więcej zabawy z układaniem i ciasto wygląda wg mnie mniej ciekawie ;)

W małej miseczce przygotowujemy mieszankę - pół paczki budyniu lub dwie łyżki skrobi ziemniaczanej, 1,5 łyżeczki cynamonu i 4 łyżeczki cukru. Dokładnie mieszamy...

... i dosypujemy do pokrojonych jabłek. Mieszamy znowu tak, by wszystkie jabłka pokryły się brązowym kolorem.

Teraz układamy jabłka na formie. Będą nieco wystawać ponad nią, ale nie szkodzi, a wręcz o to chodzi, bo w czasie pieczenia i tak stracą nieco na objętości.

Wyjmujemy pozostałą część ciasta z lodówki i rozwałkowujemy. Teraz wykrawamy z niego pasy, starając się, żeby były w jednym kawałku ;) Ja niestety zapomniałam o lodówce i ciasto było bardzo miękkie - pasy rwały mi się w palcach, nie było to łatwe zadanie... Mój błąd.

  

Układamy pasy na cieście, w ten sposób jak na zdjęciu. Można się pobawić w ich przeplatanie, ale na pewno nie w przypadku miękkiego ciasta, poza tym takie 3 pasy pionowe i 3 poziome też wyglądają całkiem efektownie :) Pozostałym ciastem możemy wzmocnić brzegi na formie.

Bierzemy odłożoną 1/4 część białka i smarujemy nią pasy i brzegi naszej tarty, żeby ładnie się zarumieniły przy pieczeniu.

Wkładamy teraz tartę do piekarnika nagrzanego do 180 stopni z termoobiegiem i pieczemy przez 40-45 minut.

  Po tym czasie wyjmujemy ciasto z piekarnika i dajemy 10 minut na ostygnięcie, wtedy delikatnie przekładamy z formy na talerz. Najlepiej podać od razu, bo na ciepło jest przepyszne - możemy dodać do tego gałkę lodów czy bitą śmietanę, tarta zrobi jeszcze większe wrażenie :)

SMACZNEGO! :)

  

A tak wyglądała moja tarta 5 minut po przełożeniu na talerz ;)

Jeśli skorzystacie z przepisu, koniecznie dajcie znać, jak Wam wyszło, zdjęciami Waszych wypieków też nie pogardzę, śmiało piszcie na maila! :)

O jabłkowej tarcie, różowym winie, zdrowych przekąskach, dobrym filmie i głupiej grze

Jak sam tytuł posta wskazuje, dziś napiszę Wam o wszystkim po trochu, czyli można powiedzieć, że o niczym. Po prostu chyba pora na kolejnego pogaduchowego posta? ;)

Właściwie na tematy, o których chcę dziś wspomnieć, składają się tylko elementy kategorii "Czas wolny", którego teraz za dużo nie mam. Jeśli jednak znajdę godzinę dla siebie, korzystam z niej jak się da :) Oto kilka moich sposobów :)

  

  

Odkryłam ostatnio cudowną rzecz, jaką są tarty! Swoją pierwszą upiekłam na Sylwestra - to ta na zdjęciu, jabłkowa z cynamonem. Ukochany był wniebowzięty, wszystkim pozostałym również smakowało, a ja byłam dumna - zwykle moje wypieki albo wyglądają, albo smakują - tutaj wyszło dobrze wszystko :D OK, przyznaję się - to ciasto częściowo z gotowca w proszku kupionego w Lidlu za grosze. Mimo to tarta tak mi się spodobała, że od razu zamówiłam silikonową formę (już wypróbowana, sprawdza się świetnie!) i próbowałam dalej. Chcę jeszcze odtworzyć od początku po swojemu tę wersję z Lidla, jak mi się uda - na pewno podzielę się przepisem :) Tymczasem częstujcie się tą ze zdjęcia :D

Pieczecie tarty? Polecicie jakiś ciekawy tani przepis?

     

  

A to z kolei sposób na wieczór z siostrą - dobre różowe wino (najlepiej pite z ulubionych kubków :P) i dobry serial. Aktualnie wciągnęło nas "Supernatural", ale siostra została daleko w tyle z odcinkami ;) Zawsze jednak jakaś wymówka do kieliszka wina przy filmie / serialu się znajdzie. Moje ulubione wino ostatnimi czasy to różowe Carlo Rossi, choć dość często zmienia mi się smak w tej kategorii ;) I niestety - żaden ze mnie znawca win, więc nazw prawie nie kojarzę i szybko zapominam, to bliscy muszą mi mówić czy "A to lubię?" ;)

Przyznać się, kto wieczory spędza z winem albo "soczkowym" piwem jak Redd's? ;)

  

  

A tu dla równowagi - coś zdrowego. Uwielbiam owsianki i pewnie należę w tym w do mniejszości, ale nie szkodzi. Z kupnych najbardziej lubię tanie, Lidlowe, oraz te marki NesVita, choć byłam przekonana, że mają 3-4 smaki - więcej w sklepach nie widywałam. Okazało się jednak, że smaków jest 7 i jeszcze ponoć szykują się nowe :) Z dotychczasowych uwielbiam śliwkową, z czerwonymi owocami i z mlekiem, jabłkiem i cynamonem - są obłędne, świetne na drugie śniadanie. Na razie traktuję je jako przekąskę w ciągu dnia, ale jestem pewna, że kiedy powrócę do diety, będą stanowić stały element mojego jadłospisu :) Oczywiście nie tylko takie saszetkowe, ale i robione w domu po swojemu - ze świeżymi owocami itd, mniam!

Jesteście jak ja zwolenniczkami owsianek czy może wierzycie, że "owsianka ble fuj"? :D

   

     

Odejdźmy na razie od kulinarnych tematów ;) Głośno ostatnio o filmie "Hobbit". Zarówno ja, jak i mój Ukochany, jesteśmy miłośnikami szeroko pojętej fantastyki, z twórczością Tolkiena na czele. Przyznam jednak, że w porównaniu do Ukochanego, jestem laikiem - on ma całą historię Śródziemia, nie tylko tę opisaną we "Władcy Pierścieni", w małym paluszku. W każdym razie w ubiegłą środę postanowiliśmy wykorzystać kupione wcześniej vouchery do kina i udaliśmy się do Cinema City, oczywiście na "Hobbita". Film oceniam na 7/10 - było kilka świetnych scen walki, oszałamiających widoków, zabawnych gagów i przede wszystkim utwór, przy którym ciągle mam ciarki - KLIK - trzeba podgłośnić ;) Mimo wszystko, bardzo żałuję, że tak krótka powieść została rozbita na 3 (!) części, po pierwszej miałam niedosyt, mimo że trwała ok. 3 godzin. I jeszcze ciekawostka - niektóre krasnoludy są naprawdę godne uwagi ;)

Widziałyście już "Hobbita"? Jak się podobał?

  

   

Na koniec jeszcze parę słów o kompletnym odmóżdżaczu, czyli... facebookowej grze Cafe World. Próbowałam FarmVille, próbowałam Angry Birds, ale nic mnie tak nie wciągnęło jak ta gierka. Polega ona na prowadzeniu restauracji - tak w skrócie. Możemy dowolnie zmieniać wystrój, gotować tematyczne dania, np. kuchni chińskiej, wykonywać zadania, realizować zamówienia cateringowe. Jest to gra społeczna, więc żeby w niej funkcjonować, potrzebujemy oczywiście masy znajomych, którzy też grają i którzy wyślą potrzebne rzeczy albo klikną odpowiednie bonusy ;) Cóż, znalazłam więc przeznaczenie dla mojego "nadprogramowego" konta na FB - nie męczę moich znajomych, ale za to "zaznajomiłam się" z obcymi ludźmi, grającymi w Cafe World. Brzmi nerdowo, nie? ;) Nie szkodzi. Wbrew pozorom gra nie pochłania zbyt dużo czasu, dwa razy dziennie wejdę i kliknę co trzeba i interes się kręci :P

Dałyście się kiedyś wciągnąć w tego typu grę? Jaką? :)

  

Ode mnie to by było tyle.

Teraz czekam na Wasze komentarze - mogą dotyczyć tego, co napisałam, ale możecie też napisać cokolwiek Wam leży na sercu albo co ciekawego Wam się zdarzyło ;) Śmiało, piszcie co u Was! 

Spędzam dziś większą część dnia przy kompie robiąc projekt, więc chętnie urozmaicę sobie czas, pisząc z Wami :) Zapraszam do komentowania :)

Orlica piecze! #8 - Banalne kokosanki

Już caaałe dłuuugie miesiące nie publikowałam tu żadnych słodkości! Najpierw było lato, kiedy nie chciało mi się stać w gorącej kuchni z gorącym piekarnikiem, później była dieta, a teraz jest "podiecie" - czas, kiedy jestem w stanie zasłodzić się na amen kostką czekolady. Ale jednak coś tam wczoraj upiekłam - padło na najprostszą rzecz o jakiej słyszałam, czyli na kokosanki!

  

  

Właściwie przepis ten mogłabym streścić w dwóch zdaniach, ale a nuż znajdzie się ktoś, kto będąc laikiem będzie chciał je upiec ;) Przepis jest banalny i nie ma chyba nic, co mogłoby nie wyjść - poza wyglądem w moim przypadku, chyba pokłócę się z piekarnikiem, bo coś mnie nie słucha ostatnio. W każdym razie, zapraszam do tej mini lektury ;)

  

   

  

  

Czego potrzebujemy?

- 400g wiórków kokosowych

- szklankę cukru

- 4 białka jajek

- szczyptę soli

I nic więcej! ;)

 Uprzedzam, że to proporcje dla dużej rodziny ;)

  

  

  

   

  

  

Białka wbijamy do miski, dodajemy szczyptę soli i ubijamy.

Kiedy piana będzie już prawie sztywna, stopniowo dosypujemy cukier, cały czas ubijając.

Kiedy cukier już w pełni się rozpuści i powstanie krem zamiast piany, odkładamy ubijaczkę, wsypujemy kokos i delikatnie mieszamy całość łyżką.

Z powstałej masy formujemy grudki i układamy je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.

Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 170 stopni na 20 minut.

Wyciągamy blachę z piekarnika, dajemy kokosankom chwilę wyschnąć i możemy od razu serwować - ciepłe są najlepsze, mniam! :)

Smacznego! :)

  

Jak widzicie, przepis jest naprawdę banalny, a przy tym szybki i przede wszystkim smaczny.

Polecam zwłaszcza osobom często piekącym ciasta drożdżowe itd, cierpiącym na nadmiar samych białek w lodówce :P

Dajcie znać, jeśli wypróbujecie :)

Orlica piecze! #7 - Muffiny marchewkowe

Dawno nie dawałam tu przepisów, ale to tylko dlatego, że nie bardzo miałam wenę do pieczenia ;)

Ostatnio jednak natchnęło mnie i sięgnęłam znowu po moją książeczkę z przepisami na muffiny. Składników w domu prawie nie miałam, więc wybrałam mało wymagający przepis - muffinki marchewkowe. Dawno już chciałam je wypróbować :)

Oczywiście przepis zupełnie przerobiłam po swojemu i tą nową wersją chciałabym się dziś z Wami podzielić :) Zapraszam więc na

muffiny marchewkowe!

  

  

Wyglądają specyficznie, prawda? ;)

Jak każde muffiny, są łatwe do upieczenia. Oto przepis :)

  

Czego będziemy potrzebować:

• blacha i 12 papilotek
• 250 g mąki
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżeczka cukru wanilinowego
• 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
• 1 łyżeczka cynamonu
• 2 łyżeczki kakao
• 180 g marchwi (dwie średnie)
• 2 jajka
• 90 g cukru
• 80 ml oleju

   

 Marchewki myjemy, obieramy i ścieramy na drobnej tarce.

W jednej misce mieszamy składniki suche - mąkę, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną, cynamon, kakao.

W drugiej misce rozmącamy jajka i mieszamy je z cukrem, cukrem wanilinowym i olejem.

Suche składniki dodajemy do mokrych, mieszamy i dokładamy marchew. Znowu krótko mieszamy, żeby składniki się dobrze połączyły. Możemy dodać też pokruszone orzechy albo rodzynki.

Papilotki wypełniamy ciastem mniej więcej w 2/3. 

Wiem, że nie wygląda to zbyt apetycznie, ale gwarantuję, że efekt końcowy będzie znacznie lepszy ;)

Pieczemy muffinki na środkowym poziomie piekarnika przez 25 minut w temperaturze 180*, najlepiej z termoobiegiem.

Po upieczeniu zostawiamy muffiny w formie jeszcze przez parę minut. Wtedy wyjmujemy i dowolnie ozdabiamy - ja swoje udekorowałam tylko cukrem pudrem i plasterkami marchewki, ale dziwacznie smakuje surowa marchewka przy tej upieczonej, więc potraktujmy to tylko jako ozdobę ;)

  

Dajcie znać, jeśli wypróbujecie przepis :) Jest naprawdę prosty, a muffinki wychodzą bardzo smaczne i specyficzne ;)

SMACZNEGO! ;) 

Przy okazji chciałabym zameldować, że dziś ok. północy wsiadam w pociąg i jadę w Beskid Sądecki, do Limanowej na obóz pseudosportowy w ramach studiów :) Trzymajcie kciuki, żebym go przeżyła, do zobaczenia w sobotę! Nie zapomnijcie przez ten czas o blogu! :)