środa, 10 października 2012

Laminowanie włosów - podejście pierwsze...

Jakiś czas temu na blogach aż huczało od postów na temat laminowania włosów, każda szanująca się bloggerka pisała o tym zabiegu i pokazywała efekty na swoich włosach. Ja mam chyba opóźniony zapłon, bo dopiero teraz skusiłam się na wypróbowanie tego cuda... Na razie miałam podejście pierwsze, które muszę uznać za, cóż, średnio udane...
  
Ale co to właściwie jest laminowanie włosów?
TUTAJ możecie poczytać nieco teorii. W praktyce to po prostu nakładanie na włosy mazi z żelatyny, wody i ulubionej maski czy odżywki do włosów. 
Przy produkcji swojej brejki kierowałam się raczej postami innych bloggerek, więc w efekcie użyłam:
  
  
Jak widzicie, jest to najzwyklejsza żelatyna oraz w moim przypadku maska Ziai, która całkiem nieźle służy moim włosom. A jakie dobrałam proporcje? Najpopularniejsze:
  
  
Jedną łyżkę żelatyny rozpuściłam w dwóch łyżkach ciepłej wody, a kiedy zniknęły grudki dodałam łyżkę maski. Mam wrażenie, że coś zrobiłam źle, bo moja maź, zamiast konsystencji żelu, przypominała raczej galaretę. Z trudem nałożyłam ją na włosy, co zresztą wcale nie było przyjemne. Mieszanka śmierdziała dość specyficznie i zapach ten miał niewiele wspólnego z zapachem maski, nie wiem, skąd wziął się ten smród - czyżby żelatyna była taka wredna?
Nałożyłam mieszankę na mokre włosy, głównie na długości, przykryłam je foliowym czepkiem i zostawiłam na 45 minut. Kiedy po tym czasie zdjęłam czepek, byłam nieco przerażona, bo żelatyna zastygła, tworząc na moich włosach plastikowe strąki, bleee... Długo wisiałam z głową nad wanną, próbując to spłukać - na szczęście się w końcu udało, ale trochę litrów drogocennej wody popłynęło do ścieków ;)
Rozczesałam włosy, poczekałam aż wyschną, byłam ciekawa efektów.
A efekty były... cóż, żadne.
  
  
Nie zauważyłam, żeby cokolwiek w moich włosach się zmieniło - ani nie nabrały większego blasku, ani się nie wygładziły, ani nie uniosły się u nasady. Nic. Bałam się, że zabieg tylko pogorszy ich stan i je obciąży, ale przynajmniej tego nie zrobił.
Zawiodłam się na tym super-ekstra-chwalonym laminowaniu. W tej chwili nie wiem, czy zrobię drugie podejście. Pewnie tak, ale wcale mi się do tego teraz nie spieszy. Jeśli jednak spróbuję, oczywiście dam Wam znać, może będę już wiedzieć, co tym razem zrobiłam źle ;)
  
Próbowałyście laminowania na swoich włosach? Jakie dało efekty?

wtorek, 9 października 2012

Gracja - Energetyzujący żel pod prysznic Mandarynka

Jeszcze niedawno z pewną dozą buty oznajmiałam światu, że jeśli chodzi o kosmetyki do ciała, absolutnie nie muszę patrzyć na składy, bo nic mi nie szkodzi, nic nie uczula, nic nie wysusza. Teraz z podkulonym ogonem wracam i cofam te słowa, bo trafiłam na pierwszy w mojej karierze żel pod prysznic, który jednak coś w mojej skórze zmienił na gorsze...
  
  
Opis producenta:
    
Gdzie i za ile: w małych drogeriach albo na BioGaleria.pl, ok. 6zł / 250ml
  
Skład:
   
Moja opinia:
Opakowanie żelu to bezbarwna butelka z cienkiego, miękkiego plastiku, zakończona pomarańczowym zamknięciem na zatrzask. Na etykiecie jest ładny obrazek (a może zdjęcie?) mandarynki, ale poza tym wygląd i forma opakowania kojarzy mi się raczej bazarkowo i tanio.
Żel jest dość gęsty i intensywnie pomarańczowy, pachnie mocno i o dziwo naturalnie - śliczną mandarynką, to jego główna zaleta. Sam zapach faktycznie jest energetyzujący, tu trzeba przyznać producentowi rację. Żel bardzo dobrze się pieni (służył mi czasem jako płyn do kąpieli), to jego druga i ostatnia zaleta, jaką znalazłam, bo mimo tego - jest on dość niewydajny.
  
  
Na myjkę wylewa się w dość dużej ilości, ale jak pisałam, ilość piany jest adekwatna, bo łatwo zrobić z siebie pianowego bałwanka ;) Z tego powodu nieźle sprawdzał się też wlany pod strumień wody - robił ładną pianę na całą wannę. Po kąpieli czułam się czysta i orzeźwiona, szkoda tylko, że zapach nie zostaje na skórze. Poza tym, pora teraz na główną wadę: po około dwóch tygodniach używania go zauważyłam, że moja skóra nagle się przesuszyła, a absolutnie nigdy nie miałam z nią takich problemów. Odstawiłam ten żel i udało mi się ją doprowadzić do porządku, ale jasnym stało się, że to żel jest winowajcą całej sprawy. 
Czy polecam? Nie. Moja skóra jest wyjątkowo niewrażliwa na wysuszenie itd, a jednak nie oparła się temu żelowi. Obstawiam, że 99% społeczeństwa mogłoby zareagować na niego znacznie gorzej niż ja, więc odradzam. Szkoda tylko tego ładnego zapachu...
  
BTW, nie znam się na składach, jeśli jest w nich głównie chemia, ale może któraś z Was wpadnie na to, co w tym składzie jest nietypowego, co mogło mnie tak wysuszyć? Będę wdzięczna za pomoc!
   
  
A jak ma się u Was dobór kosmetyków do ciała? Musicie patrzeć na składy czy kierujecie się na przykład zapachem czy opakowaniem? :)

poniedziałek, 8 października 2012

Lirene - Tonik nawilżająco-oczyszczający

Chyba dawno nie pisałam nic o Lirene! To dziwne, bo mam sporo kosmetyków tej marki - bardzo je lubię :) W takim razie dzisiaj pora na parę słów o toniku, który podbił moje serce ostatnimi czasy :) Jeśli dobrze się orientuję, jest on dość nowy na rynku, ale może któraś z Was już go miała? Jeśli nie, może któraś skusi się po przeczytaniu recenzji ;)
  
  
Opis producenta i skład:
   
Gdzie i za ile: wszędzie, ok. 12zł / 200ml
  
Moja opinia:
Opakowanie toniku to butelka bardzo typowa dla Lirene - płaska i smukła, przezroczysta z białym zamknięciem na zatrzask. Otwieranie jest bardzo wygodne, bo góra opakowania jest tak wyprofilowana, że nie trzeba się męczyć, by zwolnić zatrzask. Podoba mi się to opakowanie - widać, ile zostało, ładnie wygląda na półce, jest praktyczne. Czego chcieć więcej?
Tonik jak to tonik - jest bezbarwny i ma konsystencję wody. W zapachu wyczułam ogórka i aloes jeszcze zanim przeczytałam o nich na opakowaniu - faktycznie je czuć. Zapach jest więc bardzo ładny - świeży, delikatny. Dzięki temu najchętniej używam tego toniku rano, dla orzeźwienia cery po nocy.
  
   
Dzięki samemu już zapachowi używanie tego toniku jest przyjemnością. Na wacik wylewa się odpowiednia ilość kosmetyku, choć odkryłam, że lepiej wylać nieco więcej niż zwykle, bo tonik zdaje się wchłaniać w cerę bardzo szybko - po przetarciu wacikiem połowy twarzy wydaje się on już taki tępy, jakby zbyt suchy. To chyba jedyna wada tego toniku, jaką znalazłam. Może być przez to nieco mniej wydajny, choć na razie zużywa się w wyjątkowo wolnym tempie - używam go od 3-4 tygodni i mam jeszcze połowę opakowania. 
Cera po przetarciu tonikiem jest odświeżona i orzeźwiona, na pewno też oczyszczona - mimo wcześniejszego umycia twarzy żelem, czasem na waciku jeszcze zbiorą się jakieś nieczystości czy resztki makijażu. Nawilżającego działania nie zaobserwowałam, ale od tego tak naprawdę mam kremy i maseczki. Z całą pewnością tonik nie wysusza, to mogę napisać.
Podsumowując, zdecydowanie polecam do cery mieszanej jak moja, ale myślę, że nada się także do innych rodzajów cery. Jest dość tani i łatwo dostępny, więc prawdopodobnie jeszcze kiedyś po niego sięgnę, a rzadko zdarza mi się powtarzanie kosmetyków w tej kategorii ;)
   
    
Miałyście może ten tonik albo inny od Lirene?
Również rozróżniacie toniki na "poranne" i "wieczorne" czy to tylko mój bzik? ;)

niedziela, 7 października 2012

Może herbaty? #3 - Herbaty sypane, dla odmiany

Pisałam Wam parę dni temu, że dostałam niedawno nietypową jak na blog kosmetyczny (niby) propozycję współpracy, która polegałaby na testowaniu... herbat ze sklepu 1000smakowswiata.pl. Wiecie już, jak kocham herbaty, pisałam tutaj kiedyś przecież serię postów na ich temat! Uznałam, że ta propozycja to dobra okazja do przywrócenia serii, zgodziłam się :)
    
  
Zwykle pijam herbaty ekspresowe, bo przeszkadzają mi fusy - nawet takie najdrobniejsze, które uciekły z zaparzacza. Niejednokrotnie jednak próbowano mnie przekonać, że sypane są znacznie lepsze i bogatsze, więc zrobiłam kolejne podejście i zaczynam się przekonywać ;)
Dostałam do recenzji przede wszystkim pięć saszetek herbat - tak jak sobie życzyłam, białych i zielonych. Co prawda, spodziewałam się normalnych "porcji" herbaty, czyli 50g, jak sklep oferuje w sprzedaży, ale dostałam saszetki po 10 albo 20 gram. Szkoda, bo w efekcie moje dwie ulubienice, czyli sencha kaktusowa i jaśminowa już się kończą, a piłam je tylko po kilka razy. 
Teraz opiszę Wam w kilku słowach te herbaty i moje wrażenia na ich temat :)
    
   
Tej herbaty ciekawa byłam najbardziej. A największym zaskoczeniem w niej fakt, że faktycznie pachnie i smakuje... kaktusem! Po otwarciu saszetki aż buchnął intensywny egzotyczny zapach, bardzo kaktusowy, kojarzący się z popularnym sokiem z Tymbarku. W składzie kaktusa co prawda nie mamy, ale mieszanka składników i aromat robią swoje - nasze kubki smakowe są oszukane i czujemy kaktusa ;) Herbata jest niesamowicie orzeźwiająca, delikatna, ale bardzo charakterystyczna, naprawdę baaardzo mi zasmakowała. Już zastanawiam się, kiedy będę zamawiać większe opakowania ;)
Poza tym sencha ma jeden istotny plus - ma duże liście, więc z zaparzacza nie wydostają się do herbaty drobne okruszki fusów, których tak nie lubię ;)
  
   
Nazwa Pai Mu Tan nic mi nie mówiła, dopóki jej nie wygooglowałam. Okazuje się, że to po prostu biała herbata, a właściwie jej rodzaj :) Bardzo byłam ciekawa jej smaku, choć chwilę po zalaniu gorącą wodą buchnął mi w twarz smrodek jakiegoś kompostu... Zaraz jednak się ulotnił i został mocno trawiasty aromat. Mianem "trawiasty" określiłabym też smak - kojarzy mi się z nieco łagodniejszą i bogatszą wersją herbaty ze skrzypu polnego i pokrzywy. Może i dziwne skojarzenie, jak na "najbardziej ekskluzywną" herbatę świata, ale nie podpowiem moim kubkom smakowym, co powinny czuć ;) Wiem tylko, że bambusa za nic nie umiem tutaj wyodrębnić.
 
      
Biała herbata jest chyba moim ukochanym gatunkiem, ale dopiero kiedy zobaczyłam tę saszetkę, uświadomiłam sobie, że nigdy nie piłam "czystej" białej herbaty! Od razu ją sobie zaparzyłam i to było dla mnie ciekawe doświadczenie, bo solo smakuje ona zupełnie inaczej niż z jakimkolwiek dodatkiem. Jest jednocześnie mocna i delikatna, trudno mi to opisać. Smakuje i pachnie tak świeżo, naturalnie, wręcz... ziołowo! Mimo wszystko jednak chyba wolę białą z dodatkami - moje ulubione wersje to z mandarynką, jaśminem, różą i brzoskwinią - napój bogów ;)
   
    
Tego cudeńka też byłam bardzo ciekawa - uwielbiam jaśmin w herbacie, ale zwykle kojarzyłam go z białą herbatą, tutaj zaś jest w zielonej senchy. I muszę przyznać, że połączenie to baaardzo mi się spodobało! Herbata nie jest może tak delikatna jak kaktusowa, ale jaśmin nadaje jej bardzo specyficznego smaku i aromatu, który sprawia, że ta herbata to taka kwintesencja kobiecości ;) Może za bardzo daję się ponieść wyobraźni, ale to napój idealny do picia w porcelanowych filiżankach ze spodeczkami, przy białym stoliku w gronie koleżanek, wszystkie w długich XIX-wiecznych sukniach *.* Dodam też, że jeszcze lepiej smakuje ociupinkę posłodzona ;)
   
  
Przyznam, że do tej herbaty od początku byłam sceptycznie nastawiona, bo jako jedyna nie trafiła w mój gust - już samą nazwą i opisem. Nie przepadam za tego rodzaju słodkimi smakami. I w sumie moje nastawienie nie zmieniło się po spróbowaniu. Herbata jest słodka, kojarzy mi się z cukierkiem, ale smaku truskawek w śmietanie w niej nie czuję. Nie mam problemu z tym, żeby ją wypić, ale niczym mnie nie zachwyca, po prostu nie mój rodzaj herbaty. Fusy są dość drobne, więc część z nich może uciec z zaparzacza, ale nie jest źle pod tym względem ;)
  
  
Niedługo napiszę Wam o pozostałej części paczuszki, czyli o dwóch herbatach kwitnących, znanych także jako artystyczne. Słyszałyście o takich?
Tymczasem zapraszam Was do wstąpienia do sklepu - Tysiąc Smaków Świata. Znajdziecie tam nie tylko herbaty, ale także różne rodzaje kaw, przypraw, ziół i akcesoriów. I proszę, nie bierzcie tego za tanią reklamę - sama kompletuję powoli w koszyku zamówienie na nowe porcje herbat :) Może wkrótce napiszę Wam o kolejnych, które sama już wybrałam i kupiłam? :)

sobota, 6 października 2012

Joko - Mineralny puder sypki z szafirem - 21

Kolejna recenzja, na którą część z Was czekała już długo... Powoli kończę nadrabianie recenzjowych zaległości ;) Na dziś mam więc dla Was parę słów o mineralnym sypkim pudrze z szafirem od Joko. Zazwyczaj kosmetyki Joko mnie zachwycają albo, co zdarza się rzadziej, kompletnie zawodzą. Tym razem mamy sytuację pośrednią, bo puder uważam za przeciętny.
  
  
Opis producenta i skład:
   
Gdzie i za ile: na stoiskach Joko albo np. na Inermis.pl, 27zł / 11g
  
Moja opinia:
Opakowanie pudru to dość spory plastikowy słoiczek, bezbarwny z czarną zakrętką, na której widzimy eleganckie złote napisy. Pod spodem słoiczka jest naklejka z podstawowymi informacjami - opisem, składem itd. Po odkręceniu słoiczka ukazuje nam się składana ulotka z dodatkowymi informacjami - zobaczcie ją poniżej. Pod nią z kolei znajdziemy plastikową osłonkę z dziurkami, dzięki którym łatwiej jest wydobyć odpowiednią ilość pudru. Dziurki zaklejone są przezroczystą taśmą zabezpieczającą - kiedy mam jeszcze pełne opakowanie, wolę odciąć połowę tej taśmy tak, by część dziurek nadal była zaklejona.
  
   
Mój odcień to 21, czyli prawie najjaśniejszy, bo gama obejmuje numerki od 20 do 23. Jest to bardzo ładny, jasny porcelanowy beż, średnio kryjący. Nakłada się go dość łatwo, jak na puder sypki, nie osypuje się jakoś strasznie. Na twarzy właściwie go nie widać, choć cera jest wyraźnie wygładzona, zmatowiona i wygląda zdrowo. Wszystko byłoby pięknie, gdyby efekt ten się utrzymywał, a tymczasem po dwóch, trzech godzinach trzeba puder nakładać raz jeszcze, bo efekt zupełnie znika z twarzy. Muszę jednak przyznać, że naprawdę nie zapycha ani nie "dusi" cery, w ogóle go nie czujemy, nawet po nałożeniu trzeciej warstwy w ciągu dnia. Naprawdę, gdyby efekt trzymał się dłużej byłby to chyba puder idealny, ale ta słaba trwałość nieco mnie zniechęca, zwłaszcza, że z pudrem sypkim nie jest tak łatwo ukradkiem przypudrować nosek będąc poza domem ;)
Jeśli nie zależy Wam na wielogodzinnej trwałości - zdecydowanie polecam. Jeśli tak jak ja wolicie coś trwalszego, nastawcie się jednak na częste poprawki albo ewentualnie bibułki matujące.
   
    
Używałyście tego pudru? A może innych pudrów mineralnych? Polubiłyście je?

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...