sobota, 20 października 2012

Co u mnie, co u Was? :) #1

Przy okazji konkursu urodzinowego bloga zapytałam Was, o czym chciałybyście tutaj poczytać. Spora część z Was wspominała, że brak tutaj takich bardziej prywatnych postów, które pozwalałyby Wam lepiej mnie poznać, nawet gdyby były o niczym konkretnym ;) Dlatego postanowiłam co jakiś czas publikować takiego zupełnie luźnego posta o pierdółkach - żebyście faktycznie mogły poznać mnie z tej mniej "oficjalnej" strony. Przy okazji sama chciałabym i o Was trochę poczytać, więc mam nadzieję, że te posty będą temu służyły :)
Zapraszam więc na porcję pierdółek z życia Orlicy ;)
  
   
Przede wszystkim, stał się cud - kupiłam buty na zimę! To zawsze była moja zmora, nie mogłam znaleźć dobrych w odpowiedniej cenie, a jak znalazłam to szybko musiałam je reklamować... Pominę już fakt, że często do grudnia zasuwałam w tramposzach ;) W tym roku wyjątkowo wpadło mi w łapki trochę nadprogramowej kasy, więc poszłam do Galerii, żeby znaleźć jakieś buty... Weszłam do pierwszego sklepu - Deichmanna - i od razu zauważyłam odpowiednie. Tak wyglądają zwykle moje zakupy - pierwszy wybór jest najtrafniejszy, więc nie ma problemu z uganianiem się po sklepach ;) Owszem, na szybko obeszłam jeszcze kilka innych sklepów, ale wróciłam ostatecznie po te - są (wg mnie ;)) piękne, bardzo wygodne i zaskakująco solidne :) Kosztowały 139zł, marka Graceland. Nawet jeśli coś jednak z nimi się stanie, w Deichmannie nie ma najmniejszych problemów z reklamacją, ale tym razem się jej nie spodziewam :) I może wyda Wam się to dziwne, bo nie są to seksowne szpile, ale w tych butach mam +10 do pewności siebie ;)
Macie już buty odpowiednie na zimę? Kupujecie co sezon nowe czy wolicie porządną parę na kilka lat?
   
  
Kolejna pierdółka jest bardziej włochata i ma na imię Pumba :D To młodziutka świnka morska mojej siostry, na razie jeszcze dość zestresowana i wystraszona - jest u nas od kilku dni. Chyba jednak mam na nią jakiś magiczny wpływ, bo kiedy ja ją głaszczę, zadowolona "grucha" - jeśli miałyście prosiaczki, wiecie o czym mówię :) Na innych domowników reaguje kwikiem i brykaniem po terrarium. Mój kot, Tymon, już został przyłapany na wproszeniu się na parapetówę do prosiaka, ale krzywdy by mu nie zrobił - tylko siedział w trocinach i obwąchiwał świnkę, ewentualnie delikatnie trącał ją łapką ;) Widok przeuroczy, choć mało kto ufa Tymonowi i jego przyjaznym zamiarom ;)
Miałyście kiedyś świnki morskie albo inne gryzonie? Opowiedzcie o nich :)
  
  
Teraz przejdźmy do spraw zupełnie przyziemnych - dosłownie i w przenośni. Może jeszcze tego nie wiedzie, ale mam wstręt do stóp. Swoich, cudzych, wszystkich. Kiedy uczyłam się kosmetyki i miałam koleżance zrobić pedicure w ramach ćwiczeń cierpiałam straszne męki, tak samo później, kiedy zamieniłyśmy się rolami. Może wynika to u mnie z tego, że mam nieustające problemy z paznokciami u stóp i od lat muszę swoje stopy chować, bo są paskudne ;) Teraz jednak są jeszcze paskudniejsze, bo nieco je zaniedbałam i skóra stała się na nich bardzo twarda i szorstka. Od jakiegoś tygodnia staram się je ratować tym, że po kąpieli nakładam grubą warstwę mocno nawilżającego kremu, a na nią zakładam bawełniane skarpetki i tak spędzam noc. Już widzę poprawę, więc trzeba tylko utrzymać systematyczność ;)
Stosujecie skarpetki albo rękawiczki na noc czy wystarczają Wam same kremy?
  
  
Powiem Wam też, że zostałam okrutnie zdradzona przez własną mamę! Od lat jestem konsultantką Avonu, zawsze mama również zbierała dla mnie zamówienia, aż pewnego dnia wróciła do domu z głupim uśmieszkiem i z miną winowajcy wyciągnęła z torebki kilka katalogów i innych dokumentów z... Oriflame! Dała się wciągnąć w bycie konsultantką! W efekcie... cóż, teraz obie zbieramy zamówienia z obu firm, choć w Oriflame trudno nam się na razie połapać, bo średnio znałyśmy tę markę wcześniej ;) Poza tym sama teraz mam możliwość zamawiania ich kosmetyków, więc pewnie coś tu się będzie znowu pojawiać raz na jakiś czas :)
Co poza słynnym miodkiem i tuszem Wonder Lash polecacie z Oriflame?
  
   
I ostatnia pierdółka ;) Po moim poście dotyczącym moich ptaszników, węży i innych okropieństw pewnie zaskoczę Was faktem, że panicznie boję i brzydzę się... biedronek! Nie wiem jak u Was, ale w Toruniu (przynajmniej w moich okolicach) jest ich prawdziwa inwazja! Dosłownie setni latają w powietrzu, szyby na oknach są od nich ciemne, nie ma mowy, żeby takie okno otworzyć, bo od razu wlatuje cała chmara, fuj! Wczoraj wyszłam powiesić pranie na zewnątrz, a kiedy wróciłam, siostra zdjęła ze mnie kilkanaście tych paskudztw - mam ciarki nawet teraz jak o tym piszę... Przez te paskudy wręcz apetyt mi odbiera, więc potrafię nic nie zjeść w domu przez cały ten czas, kiedy świeci słońce - tzn. kiedy biedronki są aktywne i latają jak głupie, brrr!
Są i Was? Atakują Was krwiożercze śmierdzące biedronki? :>
  
To by było tyle dzisiaj. Mam nadzieję, że Was nie zanudziłam i że spodoba Wam się idea takich postów :)
A teraz i ja chciałabym Was lepiej poznać :) Jeśli macie ochotę, napiszcie w komentarzu, co tam u Was, co ciekawego Was spotkało, pomarudźcie, jeśli macie potrzebę, cokolwiek :) Potraktujmy tego posta (i każde kolejne z tej serii) jako miejsce do luźnej rozmowy o wszystkim :)

piątek, 19 października 2012

Joanna Z Apteczki Babuni - Kąpiel solankowa jodowo-bromowa o zapachu ziołowym

Jakiś czas temu pisałam Wam o bzowej siostrze tej kąpieli. Ta recenzja nie będzie się znacznie różnić od tamtej. Ba, z braku czasu pozwoliłam sobie nawet niektóre fragmenty żywcem skopiować ;) Mam nadzieję, że wybaczycie mi ten podły wybieg, a jeśli tak - zapraszam do czytania :)
  
  
Opis producenta i skład:
   
Gdzie i za ile: wszędzie - Natura, SuperPharm, Inermis.pl... - ok. 8-10zł / 700ml
  
Moja opinia:
Mam słabość do babciowatych designów typu wintydż, dlatego uwielbiam serię Z Apteczki Babuni czy też kosmetyki Green Pharmacy ;) Butla tej kąpieli jest spora, brązowa, ale przejrzysta, bez problemu widać, ile płynu zostało. Jest zakręcana - nakrętka może służyć także jako dozownik, wg producenta na jedną kąpiel powinno się wlać 2-4 nakrętki płynu. Zapach jest w moim odczuciu średnio naturalny. Owszem, pachnie ziołowo i świeżo, ale jednak nie jestem w stanie wyniuchać żadnych konkretnych zapachów, a szkoda. Ogólnie mówiąc, zapach uznaję na plus, ale nie jest to główna zaleta tego płynu.
  
   
Ja w ramach oszczędzania tego cuda wlewam zwykle odrobinę - jedną, góra dwie zakrętki, a efekt i tak jest cudny - wielka i bardzo trwała piana, piękny zapach, pełen relaks :) Naprawdę ta kąpiel stała się moim must-have - choć bardziej podoba mi się bzowa wersja :) Jak pewnie zauważyłyście, nie jest to zwykły płyn do kąpieli, a cudo o wdzięcznej nazwie "kąpiel solankowa jodowo-bromowa". Ma ona zbawienne właściwości dla skóry, także odczuwalne w moim przypadku - z wanny wychodzę z niesamowicie odżywioną, miękką skórą, ale mam wrażenie, że efekt ten jest mniej wyczuwalny niż w przypadku kąpieli bzowej. 
 Kąpiele solankowe Joanny w ogóle jak najbardziej polecam, ale sama na wersję ziołową się raczej więcej nie zdecyduję. Kusi mnie, żeby wypróbować leśną i różaną, ale wiem, że bzowej nie pobiją ;)
  
  
A Wy skusiłyście się na którąś z babcinych kąpieli Joanny? :)

czwartek, 18 października 2012

Blogerkowe love, czyli paczki od Oleśki, Kascyska i Smyka :)

Stwierdzam bardzo odkrywczo, że blogowa społeczność jest cudna ;) Co rusz spotykają mnie miłe rzeczy od innych blogerek - a to drobne przysługi, pomoc, rada czy pocieszenie. Ostatnio jednak dostałam kilka bardziej namacalnych dowodów na to, jak kochane są blogerki ;)
  
  
Najpierw uszczęśliwiła mnie Oleśka. Wypatrzyła na mojej chciejliście balsam do ust Figs & Rouge i jako, że miała dwa - postanowiła jeden z nich mi podarować, poprawiając mi niesamowicie humor tamtego dnia! :) Jestem chyba nienasyconą bestią, bo chciałam wykorzystać Oleśkę raz jeszcze - poprosiłam ją o zakup dwóch żeli antybakteryjnych ze sklepu Bath & Body Works. Była na nie wtedy promocja. Dostałam wiadomość, że żele udało się kupić, a gdy zapytałam o numer konta, dowiedziałam się, że żele mają być kolejnym upominkiem dla mnie! Oleśka jest tak uparta, że nie ustąpiła... Tyle że teraz mam jej adres, więc będę mogła się odwdzięczyć, jak tylko wymyślę coś odpowiedniego ^^
  
  
Druga paczka przyszła od Kascyska. Była to właściwie wymianka, ale zainicjowana przez Kasię :) Też zauważyła na mojej chciejliście eliksir Green Pharmacy, którego nigdzie nie mogłam dostać, zaoferowała więc mi swój. W zamian wybrała sobie z trudem dwa lakiery do paznokci (z trudem, bo okazuje się, że najciekawsze już opuściły moją szafkę ;)). Dodatkowo w paczce znalazłam kilkanaście papierowych maseczek do twarzy w tabletkach - świetny wynalazek, połowę już zużyłam i bardzo je lubię :) Pokażę pewnie niedługo jak to-to działa ;)
  
  
Ostatnia paczka przywędrowała kilka dni temu od Smyka. Znalazłam w niej babeczkowy balsam do ciała oraz mazidełko do ust. Pod względem zapachów zdałam się na Patrycję i muszę przyznać, że trafiła w dziesiątkę! Balsam do ust pachnie czystą naturalną szarlotką - zapach idealny na jesień! W dodatku opakowany jest w urocze opakowanie w kształcie serduszka :) Balsam do ciała zaś pachnie zieloną herbatą i miętą - oba te zapachy należą do moich ulubionych :) Muszę się jednak nauczyć obsługiwać tę babeczkę :P Za jakiś czas zrecenzuję dla Was te cudeńka, tymczasem jednak możecie zamówić takie u Patrycji TUTAJ. Pakowanie jak widzicie jest bardzo profesjonalne, więc spokojnie możecie zamawiać nawet na prezent. Polecam z całego serducha, bo Patrycja to świetna osoba o niesamowitym drygu do tworzenia takich kosmetyków :) Sama pewnie niedługo będę zamawiać kolejne balsamy do ust, "bo przecież mam mało" :P
  
Jak widzicie, koleżanki-blogerki naprawdę potrafią poprawić humor w nawet najgorszy dzień :)
Baaardzo dziękuję za paczuszki Oldze, Kasi i Patrycji! :*

środa, 17 października 2012

Joko Mineral - Puder (bronzer?) spiekany - J06

Coś ostatnio Joko, które plasuje się w czołówce moich ulubionych marek, mnie zawodzi... Trafił w moje łapki puder. Wszystko pięknie, choć z początku byłam pewna, że to bronzer. Kiedy doczytałam, że jednak nie, przeraziłam się, że komukolwiek taki odcień może służyć jako puder ;) Dla mnie pozostał bronzerem. Cóż, kiepskim bronzerem.
  
  
Opis producenta i skład:
   
Gdzie i za ile: na stoiskach Joko i np. na Inermis.pl - ok 25zł / 7g
  
Moja opinia:
Myślę, że najważniejszą cechą tego pudru jest jego kolor. Trafiła do mnie wersja najciemniejsza, czyli nieco przerażający iskrzący ceglak. Aż dziw bierze, że dla kogoś faktycznie mógłby być puder. Ja jestem bladziochem, więc brałam go pod uwagę tylko jako bronzer, ale niestety się nie sprawdził.
Zacznijmy jednak od opakowania. To ładna, prosta i elegancka kasetka, otwierana tak, jak np. kieszonkowe lusterko. Joko przyzwyczaiło mnie do solidnych opakowań, więc zdziwiłam się, kiedy zauważyłam, że to jest nieco luźne w zawiasach. W praktyce to w niczym nie przeszkadza, ale nie wiem, czy w przyszłości nie rozwali się samo z siebie? Puder nie ma zapachu, jest dość miękki i łatwo nałożyć go w dużej ilości, więc trzeba się pilnować. Dodam jeszcze, że ma bardzo delikatne drobinki, co jest tym bardziej zaskakujące dla "pudru".
  
  
Na twarzy kolor pudru wygląda tak... gliniasto. Chyba nie pasuje mi do karnacji, wydawał mi się zbyt pomarańczowy. Wybaczcie brak zdjęcia na twarzy - moja cera jest dość niewyjściowa teraz... 
Tak jak już wspominałam, łatwo nałożyć go za dużo i zrobić sobie pomarańczowe plamy na twarzy, trzeba więc uważać z ilością. Na szczęście łatwo się też rozciera, więc w razie czego jakoś pozbędziemy się nadmiaru. Wadą jest niestety to, że zastosowany jako bronzer dość szybko blednie i znika. 
Cóż, podsumowując, u mnie ten pudro-bronzer nie sprawdził się w ogóle, więc bez wyrzutów sumienia puszczam go dalej świat. Raczej nie polecam, choć to już od Was zależy - o jaki efekt Wam chodzi :)
   
  
Miałyście kiedyś puder, który okazał się bronzerem albo odwrotnie? ;)
A może używałyście tych mineralnych pudrów od Joko?

wtorek, 16 października 2012

Coś do poczytania... #4

Całkiem niedawno publikowałam tego typu posta, ale ostatnio sporo czytam, więc już mam dla Was nową porcję moich mini-recenzji. Kilka dni temu pytałam na fanpage'u bloga na Facebooku, czy chcecie już poczytać o kolejnych książkach i byłyście nastawione bardzo pozytywnie, więc proszę bardzo, oto parę słów o pięciu książkach, które ostatnio przeczytałam :)
  
    
   
"Pięćdziesiąt twarzy Grey'a" Erica Leonard
  
"Hipnotyczna, uzależniająca, iskrząca seksem i erotyką powieść, której nie sposób odłożyć. Studentka literatury Anastasia Steele przeprowadza wywiad z młodym przedsiębiorcą Christianem Greyem. Niezwykle przystojny i błyskotliwy mężczyzna budzi w młodej dziewczynie szereg sprzecznych emocji. Fascynuje ją, onieśmiela, a nawet budzi strach. Przekonana, że ich spotkania nie należało do udanych, próbuje o nim zapomnieć – tyle że on zjawia się w sklepie, w którym Ana pracuje, i prosi o drugie spotkanie. Młoda, niewinna dziewczyna wkrótce ze zdumieniem odkrywa, że pragnie tego mężczyzny. Że po raz pierwszy zaczyna rozumieć, czym jest pożądanie w swej najczystszej, pierwotnej postaci. Instynktownie czuje też, że nie jest w swej fascynacji osamotniona. Nie wie tylko, że Christian to człowiek opętany potrzebą sprawowania nad wszystkim kontroli i że pragnie jej na własnych warunkach… Czy wiszący w powietrzu, pełen namiętności romans będzie początkiem końca czy obietnicą czegoś niezwykłego? Jaką tajemnicę skrywa przeszłość Christiana i jak wielką władzę mają drzemiące w nim demony?"
  
Zabierałam się za tę powieść z nastawieniem "A, kolejna szmira uchodząca za hit literatury kobiecej". I w sumie dużo się nie pomyliłam, ale muszę przyznać, że czytało się ciekawie, bo książkę pochłonęłam właściwie w ciągu doby.
Fabuła nie zachwyca, styl wręcz razi (wszyscy marszczą brwi, patrzą chłodno, przechylają głowy i zmieniają wyrazy twarzy - dość ograniczona mimika...), rażą też częste wstawki typu "Kuźwa!", "Rety", "O święty Barnabo" - ?! Połowę objętości książki zajmują opisy scen erotycznych. Osoby zgorszone na początku pewnie nie dotrwałyby do końca, ale ze mnie już taki osobnik, co takie elementy w książkach bardzo lubi - a tutaj te sceny erotyczne były co najmniej intrygujące.
Myślę, że sięgnę w przyszłości po kolejne tomy, tak z czystej ciekawości.
  
"Kryształowy anioł" Katarzyna Grochola
  
"Judyta, obwołana najbardziej wpływową bohaterką literacką wolnej Polski, ma godną następczynię. Na niemal sześciuset stronach nowej, znakomitej powieści "Kryształowy Anioł" Katarzyna Grochola powołuje do istnienia Sarę. Ta inteligentna i wrażliwa trzydziestolatka, podobnie jak wielu przedstawicieli jej pokolenia, wyjeżdża z rodzinnego miasta, aby szukać szczęścia w Warszawie. Niestety – to, co jest szczęściem dla męża Sary, jej przynosi osamotnienie i rozpacz. Ogromny sukces przychodzi w najmniej spodziewanym momencie i łączy się z goryczą porażki. Takiej powieści jeszcze nie było. W "Kryształowym aniele" czytelnicy odnajdą niezwykłą syntezę tego, co znamy z "Nigdy w życiu!" i "Trzepotu skrzydeł": błyskotliwe dialogi, zabawne qui pro quo, ale też duszną atmosferę dramatu psychologicznego. Sugestywny styl Grocholi sprawia, że czytając "Kryształowego Anioła", będziemy na przemian zaśmiewać się i wzruszać razem z główną bohaterką."
  
Przyznam szczerze, że pierwsze pół książki niesamowicie mnie nużyło, nie mogłam przez nie przebrnąć. Uznałam już, że styl Grocholi do mnie nie przemawia, że takie to bez polotu i w ogóle... W końcu jednak udało mi się wciągnąć w fabułę i dokończyłam czytanie z przyjemnością. "Kryształowy anioł" to powieść lekka, ciepła, sympatyczna - nie są to określenia, którymi często opisuję literaturę, ale ta taka właśnie jest, w sam raz na wieczór pod kocem z kubkiem ciepłego kakao, tak dla odstresowania się.
Z początku miałam wrażenie, że Grochola na siłę próbuje być śmieszna i średnio jej to wychodzi, ale w końcu doceniłam niektóre dowcipy czy żarty sytuacyjne w książce, ba, parę razy nawet parsknęłam śmiechem ;) Wbrew pierwszemu wrażeniu, nie skreślam Grocholi i być może kiedyś jeszcze sięgnę po jakąś jej powieść :)
  
"Anielscy obrońcy" Mary Stanton
  
"Każdy skazany ma prawo do jednego życzenia. Nawet ci, których osądził Sąd Boży. Może to być jeden telefon. Co się stanie, jeśli to ty go odbierzesz?
Brianna przyjeżdża do Savannah, by rozpocząć własną praktykę adwokacką. Od początku wszystkimi jej działaniami w mieście wydają się kierować nieznane siły; prześladowana przerażającym snem, wynajmuje opuszczony budynek na cmentarzu i zatrudnia ekscentrycznych asystentów. Pierwszym jej klientem jest pozbawiony skrupułów biznesmen Skinner, który dzwoni do niej w trzy godziny po swojej śmierci. Brianna podejmuje się jego obrony przez Ostatecznym Trybunałem; nie wie jednak, że nie tylko ona została wyznaczona do pracy nad tą sprawą. Niebo wysłało już na Ziemię swoich przedstawicieli."
  
"Anielscy obrońcy" to dość specyficzna książka, łącząca motywy rodem z kryminału, z fantastyki, całość okraszająca aniołami, które tak lubię w literaturze :) Fabuła jest nieco pokręcona i niektóre motywy pozostają niejasne, ale czyta się bardzo przyjemnie. To taka powieść do przeczytania raz i do zapomnienia. Bardzo polubiłam właściwie wszystkich bohaterów, z Ronem, Petru i Gabem na czele, nie mam też żadnych "przyczepów" do języka czy stylu książki. Nie powala na kolana, ale dobrze się czytało :)
   
"Babyville" Jane Green
  
"Julia i Mark tkwią w pozbawionym miłości związku. Julii wydaje się, że pomogłoby im dziecko, ale może to jednak nie jest rozwiązanie problemów... Maeve z kolei unika odpowiedzialności - na widok wózka ucieka w popłochu. Jednonocna przygoda skutkuje niechcianą ciążą. Ale na ile ta ciąża naprawdę jest niechciana? Samantha jest zauroczona swoim dzieckiem, jednak jak jej mąż Chris poradzi sobie z faktem, że nagle żona jest nieosiągalna, poza tym czy obsesja Samanthy jest naprawdę zdrowa?"
  
"Babyville" to bardzo sympatyczna opowieść, składająca się z trzech historii trzech różnych kobiet, których losy w jakiś sposób się przeplatają. Najbardziej ujęła mnie historia Maeve, a najmniej Samanthy, która od początku strasznie mnie irytowała.
Powieść napisana jest w lekkim stylu, przyjemnym, prostym językiem, czytało się szybko i z przyjemnością, choć bywały też monotonne fragmenty. Zdarzyło mi się kilka razy uronić łezkę nad stronami książki, w końcu w powieści o dzieciach, ciąży i macierzyństwie nie może zabraknąć wzruszających scen.
Nie jest to może arcydzieło literatury, ale naprawdę przyjemna książka, którą warto przeczytać, gdy jest się na etapie zainteresowania taką tematyką ;)
  
"Kobieta na krańcu świata 2" Martyna Wojciechowska
  
"Po ogromnym sukcesie pierwszej serii filmów dokumentalnych i książki Kobieta na krańcu świata, Martyna Wojciechowska ponownie wyruszyła w podróż, by poznać życie kobiet z odległych zakątków globu. Bohaterkami książki będą kobiety w różnym wieku, żyjące w odmiennych kulturach, wyznające różne religie; kobiety o różnym kolorze skóry i wykształceniu. Martyna poznała ich codzienne życie, dzieliła z nimi radości i smutki. W książce opowie o ich zwyczajach, pasjach oraz marzeniach. Tym razem dziennikarka odwiedziła m.in. Tanzanię, Etiopię, RPA, Birmę oraz Japonię."
  
Uwielbiam Martynę, to nie ulega wątpliwości. Uwielbiam jej reportaże i jej książki, jest dla mnie numerem 1 spośród polskich podróżników.
Tę książkę czytałam dość długo - dawkowałam sobie. Po przeczytaniu każdego rozdziału, oglądałam odpowiadający mu odcinek programu, zauważyłam więc, że często w filmie są pomijane niektóre informacje z książki - i odwrotnie, dobrze więc skorzystać z obu źródeł. Poza tym mam wrażenie, że tym razem Martyna mniej skupiła się na samej kobiecie, a bardziej ogólnie na sytuacji, obejmującej kobiety. Niektóre rozdziały nie mają nawet głównej bohaterki, choć nie mówię, że to źle.
Martyna potrafi zainteresować, rozbawić, wzruszyć, zmusić do refleksji. Chyba w każdym rozdziale czy odcinku wybuchałam śmiechem i wzruszałam się, a jednocześnie zyskiwałam nowy zasób ciekawostek do serwowania znajomym na zasadzie "A wiedziałeś, że...?" :)
Zdecydowanie polecam wszystkim, sama na pewno będę do tej książki wracać.
    
Cóż, wpadłam znowu w wir czytania, więc takie posty mogą pojawiać się tu częściej. Jesteście zainteresowane czy może powiedzmy raz na miesiąc Wam wystarczy? :>

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...