Avon Planet Spa - Maseczka peel-off Egyptian Secrets

Dawno nie pisałam tu o niczym z Avonu :) Jak może pamiętacie, od wielu lat jestem konsultantką, ale nie jestem ślepo zapatrzona w tę firmę. Wiem, że niektórych serii czy konkretnych produktów nie ma sensu tykać, ale znam też swoje ulubione kosmetyki, które urosły u mnie do rangi hitu. Żeby na bieżąco takie hity znajdować, zamawiam czasem jakieś kosmetyki i dla siebie, choć nie zawsze okazują się tak rewelacyjne, jak miałam nadzieję. Bardzo lubię np. serię Planet Spa, zwłaszcza maseczki z tej serii. Kiedy pojawiła się nowa linia, od razu zamówiłam. I jak efekty?

  

  

Opis producenta:

   

Gdzie i za ile: u konsultantki Avon albo on-line, 26zł / 75ml (często w promocji, np. za 10zł)

  

Skład:

(do uzupełnienia)

  

Moja opinia:

Maseczkę otrzymujemy w różowej solidnej tubie ze złotymi zdobieniami. Nowy design serii Planet Spa ogólnie mówiąc bardzo mi się podoba, choć i do poprzedniego nie miałam żadnych zastrzeżeń. Tuba stawiana jest na zamknięciu, które stanowi praktyczny zatrzask - jest to dobre rozwiązanie, bo zawartość na bieżąco spływa w dół. Sama maseczka jest biała i bardzo gęsta. Pachnie ładnie, ale zupełnie nie jestem w stanie sprecyzować tego zapachu. Może coś pomiędzy świeżym a słodkim? Na pewno mocno kosmetyczny, nie czuję w nim nic konkretnego.

  

  

Maseczka łatwo rozprowadza się po twarzy, zostawiając intensywnie białą warstwę. W sumie jest też wydajna, bo ta warstewka powinna być dość cienka. Po kilkunastu minutach maseczka jest już odpowiednio zaschnięta i gumowata - możemy ją bez problemów zdjąć w jednym kawałku, tylko na obrzeżach twarzy mogą zostać jakieś pozostałości tam, gdzie warstwa była zbyt cienka, by ją zdjąć. A jaki efekt osiągamy po zdjęciu maseczki? Cóż, cera na pewno jest nieco odświeżona, ale prawdę mówiąc nie zauważyłam żadnych spektakularnych efektów, które byłyby widoczne gołym okiem. Przyznam, że nieco się zawiodłam, bo do tej pory maseczki z serii Planet Spa w większości mnie zachwycały, ta jest zwyczajnie przeciętna. Mimo wszystko lubię jej używać, ot tak, dla samego faktu, że "coś robię dla siebie", poza tym, co tu kryć, uwielbiam maseczki typu peel-off! ;)

Czy polecam? Nie, tej raczej nie... Za to śmiało kupujcie tę z minerałami Morza Martwego, śródziemnomorską czy turecką :) To moje ulubienice.

  

  

Lubicie maseczki Planet Spa? Jakich używałyście? :)

Filmowe Wyzwanie - Podsumowanie tygodnia 2. - "Władca Pierścieni"

  

Po pierwszym tygodniu miałam nadzieję, że do zabawy dołączy więcej osób, natomiast okazało się, że w drugim etapie zgłoszeń mam... dwa ;) Nie szkodzi, oczywiście i tak podsumuję tydzień :)

  

1. Sabbatha - http://spookynails.com/filmowe-wyzwanie-wladca-pierscieni-movie-challenge-lord-of-the-rings/

2. Gutkacia - http://nailstale.blogspot.com/2013/11/wyzwanie-filmowe-tydzien-2-wadca_16.html

  

Jeśli macie ochotę dołączyć do zabawy w trzecim tygodniu, jak najbardziej zapraszam - teraz pora na Matrixa, który daje spore pole do popisu, zwłaszcza, że interpretacja jest w sumie dowolna ;) Czekam więc na Wasze linki! :)

  

Yves Rocher - Trwałe kremowe cienie do powiek - Mauve i Bronze

Od razu uprzedzam, że w najbliższym czasie będzie tu sporo kosmetyków Yves Rocher - między innymi dlatego, że urzekła mnie ich zimowa limitowana kolekcja, tzn. zapachy czekoladowe mieszane z innymi - pychota ;) Dziś jednak nie o takich słodkościach, a o cieniach do oczu... w kremie. Przyznam, że to moje pierwsze (albo jedne z pierwszych) spotkanie z taką formą aplikacji i mam bardzo mieszane uczucia. Zapraszam do czytania recenzji :)

  

  

Opis producenta:

Odkryj cień do powiek, który będzie odporny nawet na Twój najdłuższy dzień. Poznaj jego niezwykłą trwałość 12h*. Wodoodporny krem nie poddaje się upływowi czasu i pozostaje tak samo błyszczący po wielu godzinach. Nawet podczas upału, jego kremowa konsystencja o błyszczącym wykończeniu, daje wyjątkowy komfort i idealnie komponuje się ze skórą. Delikatna dla oczu formuła, bogata w wyciąg z kasztanowca indyjskiego o właściwościach rozświetlających, przyciąga światło, aby uzyskać więcej blasku.
*Test instrumentalny przeprowadzony na 12 osobach.
Produkt dostępny w 9 odcieniach, od nude do intensywnej śliwki, w zależności od twojego nastroju i karnacji.

  

  

Gdzie i za ile: w sklepie Yver-Rocher.pl, 46zł / szt (teraz za 31,90zł)

  

  

Moja opinia:

Cienie Yves Rocher, które do mnie trafiły to dwa kolory, zawarte w plastikowych opakowaniach, zbliżonych do takich od błyszczyka. Również i ich aplikatory nadawałyby się do malowania ust, są to bowiem typowe profilowane gąbeczki. Opakowania wyglądają profesjonalnie i widać, że nie jest to tani produkt. Mają czarne zakrętki, złote napisy i "oprawę", ale większa część jest bezbarwna, co pozwala na zobaczenie właściwego koloru cienia. 

Kolory, które wybrałam to Mauve oraz Bronze. O ile pierwszym jestem zachwycona pod niemal każdym względem, o tyle ten drugi zaskoczył mnie pozytywnie tylko w jeden sposób, pozostałe wrażenia są raczej negatywne. Jako, że cienie te bardzo różnią się między sobą, opiszę je osobno.

  

Odcień MAUVE to piękny blady róż, który na oku świetnie rozświetla spojrzenie, właściwie może być stosowany także solo. Nadaje się do szybkiego makijażu, bo bardzo łatwo jest nałożyć go równomiernie, granice wystarczy rozetrzeć choćby palcem i już mamy świeże oko ;) Chwilę musimy poczekać, żeby wysechł, po czym naprawdę staje się trwały. Może nie do końca wodoodporny, ale na pewno trwały, o czym może świadczyć choćby fakt, że na moich tłustych powiekach spokojnie utrzyma się nienaruszony przez kilka godzin, nawet bez bazy. Ogólnie mówiąc - bardzo dobry kosmetyk :)

  

Odcień BRONZE wcale taki brązowy nie jest, okazał się kolorem, który określiłabym jako khaki - trochę brązu, trochę zieleni. I pod względem koloru podoba mi się strasznie, nawet bardziej niż Mauve! Niestety właściwie na tym jego walory się kończą. Cień właściwie nie daje się rozłożyć równomiernie na powiece, ba, nawet przy zwykłym swatchu na ręce jest niejednolity! Niestety na oku tym bardziej to widać - miejscami są prześwity, miejscami nie chciał dać się rozmazać... Co do trwałości, jest porównywalnie do poprzednika, ale wcześniej zaczyna się rolować w załamaniu powieki. 

Zobaczcie zresztą, jak te cienie wyglądają na oczach:

  

Wybaczcie jakość, brak słońca był tu nie do obejścia dla mnie :(

Trudno mi w ogóle podsumować tę recenzję. Między jednym a drugim odcieniem są duże różnice, więc tym bardziej nie będę się wypowiadać w temacie całej linii tych kremowych cieni. Nie są one zbyt tanie, więc Wam pozostawiam decyzję, czy chcecie z nimi zaryzykować - ze swojej strony polecam Mauve, ale odradzam Bronze ;) 

  

Używałyście kolorówki marki Yves Rocher? Lubicie ich kosmetyki?

Coś do poczytania... #10

Jak na ironię, choć wolnego czasu teraz praktycznie nie mam, udaje mi się znaleźć czas na czytanie, głównie w przerwach między zajęciami - do domu i tak nie opłaca mi się wracać, więc znajduję jakieś przytulne miejsce na wydziale i zaszywam się na dwie godzinki, do kolejnych ćwiczeń czy wykładów ;) Przeczytałam ostatnio trochę, więc chętnie podzielę się moimi wrażeniami z pięciu lektur.

  

"Zauroczenie" Margit Sandemo

   

"Silje, córka Arngrima, miała zaledwie 17 lat, gdy zaraza w 1581 roku zabrała wszystkich jej bliskich. Wygłodniała, zziębnięta, z dwójką osieroconych, przygarniętych dzieci, podążała ku miejscu za miastem, gdzie palono zwłoki zmarłych; tak bardzo pragnęła rozgrzać się przy ognisku. W tej dramatycznej chwili zaopiekował się nią tajemniczy mężczyzna - człowiek z rodu Ludzi Lodu..."

   
Po raz kolejny wracam do tej serii - kocham "Sagę o Ludziach Lodu" za całą tą skandynawską magię i niesamowitą mroźną atmosferę! Pierwszy tom czytam już po raz enty, tym razem jednak mam ambicję skończyć wreszcie całą serię ;) Ich niewątpliwą zaletą jest to, że bez większych problemów można przeczytać tom w jeden wieczór.
W pierwszym tomie poznajemy Silje i Tengela, którzy nadają początek rodowi, którego dotyczy cała seria. Choć później postaci pojawi się mnóstwo, ta para zawsze budzi sentymenty :)
Myślę, że SoLL można polecić każdej kobiecie w każdym wieku, ba, zapewne spodobałaby się i wielu mężczyznom :)

 

  

"Chłopcy" Jakub Ćwiek

 

"Rykiem silników, hukiem wystrzałów i głośnym: BANGARANG! – tak zwiastują swoje przybycie Zagubieni Chłopcy, najbardziej niezwykły gang motocyklowy na świecie. Niegdyś wierni towarzysze Piotrusia Pana, dziś odziane w skórzane kurtki zakapiory pod wodzą zabójczo seksownej Dzwoneczek. Zrobią wszystko, by przetrwać… i dobrze się przy tym bawić. Bez względu na cenę.
Jakub Ćwiek powraca z nową wystrzałową historią! Przekonajcie się, co wyjdzie z połączenia ciężkiego klimatu rodem z popularnego serialu Sons of Anarchy z bajkowymi postaciami klasycznej powieści Jamesa M. Barriego Piotruś Pan. Ilustracje do książki wykonał Robert Adler."

   
Od kiedy tylko usłyszałam o tej książce, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Raz, że uwielbiam Ćwieka, a dwa, że idea przerobienia Zagubionych Chłopców na motocyklowy gang mnie zachwyciła. Dłuuugo polowałam na tę książkę i kiedy wreszcie ją dorwałam... delektowałam się nią blisko dwa tygodnie. Spodziewałam się powieści, dostałam zbiór opowiadań, ale nie przeszkadza mi to jakoś szczególnie. "Chłopcy" to lektura bawiąca do łez, wciągająca, momentami smutna. Czytelnik wiele sobie dopowiada, bo sporo tu wątków, które same w sobie mogłyby być powieściami. Po przeczytaniu nabrałam wielkiej ochoty, żeby przeczytać "oryginalnego" "Piotrusia Pana", czyli wersję Barriego - aż wstyd, że do tej pory tego nie zrobiłam...
"Chłopców" polecam całym sercem i czekam na więcej!

  

  

"Ósma ofiara" Andreas Franz

"Nieznajomy wysyła frankfurckiej policji kryminalnej mroczne cytaty z
Biblii. Niesmaczny żart? Chyba nie. Odrażające morderstwo, które bada
komisarz Julia Durant, może mieć związek ze słowami szaleńca. I z
kolejnymi zabójstwami, zawsze według tego samego schematu: wszystkie
ofiary są nagie, a na ich czołach widnieje krwawa liczba 666. Tropiąc
przestępcę, policja wpada w coraz głębsze bagno zorganizowanej
przestępczości i korupcji. Seks i zbrodnia w ciemnych uliczkach
Frankfurtu – intensywny, niepokojący kryminał bestsellerowego autora."

  

To jedna z nielicznych powieści, gdzie kibicuje się mordercy, bo okazuje się, że wbrew pozorom to nie on jest czarnym charakterem... Czytało się dobrze, choć słownictwa nie nazwałabym bogatym - nie wiem, czy to kwestia oryginału czy tłumaczenia. Powieść raczej nie trzymała w napięciu, ale też nie do końca o to w niej chodziło. Muszę też przyznać, że zakończenie i tożsamość mordercy była zaskakująca. Więcej nie zdradzę, jak ktoś ma ochotę przeczytać - śmiało. Ja nie polecam, nie odradzam ;)

    

     

"Grecka willa" Judith Gould

"Tracey Sullivan ma wszystko, o czym może marzyć dziewczyna. Młodość, urodę, talent pisarski, interesującą pracę w stacji telewizyjnej, czułego ojca, oddaną przyjaciółkę i wspaniałego narzeczonego, przystojnego Briana Rutherforda Biggsa III, dziedzica jednej z największych fortun w Miami, mężczyznę, o którego względy ubiega się wiele kobiet, a który wybrał właśnie ją. Jeden tragiczny incydent drogowy pozbawia ją tego, co w jej życiu było najcenniejsze. Tracey traci niemal wszystko. Jako jedyny spadek pozostaje jej stary, wypełniony dokumentami kufer, który okazuje się prawdziwą puszką Pandory. Podejmując wyzwanie rzucone przez los, Tracey wyrusza do Grecji. Celem jej podróży jest wyrastająca z Morza Egejskiego wyspa Santoryn. Ale luksusowa posiadłość nowej pracodawczyni, ekscentrycznej gwiazdy filmowej, Uranii Vickers, także skrywa mroczną tajemnicę, a upiory przeszłości czają się również wśród oślepiająco białych zabudowań gwarnych, greckich uliczek."

  

Bardzo dziwna powieść, może dlatego, że nie jestem do takich przyzwyczajona. Na początku zaskakują nas niesamowite zbiegi okoliczności, które przytrafiają się bohaterce - istne science fiction. Zakończenie również jest zaskakujące, ale książka ogólnie się dłuży. Nie ma tu zbyt dużo akcji, a opisy są raczej nużące. Ba, nawet opisy pięknych greckich krajobrazów nie są zbyt obrazowo napisane, nie działają na wyobraźnię. Powiedziałabym, że książka przeciętna ;)  

  

  

"Śmierć za dnia" Kathy Reichs

 

"W przejmującym chłodzie montrealskiej zimy Tempe Brennan odkopuje pochowane ponad sto lat wcześniej zwłoki. Nie to jednak pochłania bez reszty jej uwagę, lecz seria współczesnych morderstw i zaginięć. Tylko ona jest w stanie połączyć pozornie niezwiązane ze sobą szokujące wydarzenia. Na miejscu zbrodni, w kostnicy i w laboratorium Tempe zgłębia tajemnicę śmiertelnego pożaru w Quebec, przyprawiających o dreszcz wydarzeń w Południowej Karolinie i bierze udział w mrożącej krew w żyłach ostatecznej rozgrywce w Montrealu, która okazuje się sprawdzianem jej umiejętności zawodowych i woli przetrwania."

Dawno nie czytałam kryminału, gdzie było tak wiele pozornie niepowiązanych ze sobą zbrodni, które ostatecznie okazywały się tworzyć logiczną całość. Przyznam, że próby złożenia tego do kupy zajęły mi całą powieść, a zakończenie i tak było nieco inne, niż moje kombinowanie. Czyta się tę powieść naprawdę dobrze, ale ostrzegam tak jak przy pierwszym tomie - jeśli ktoś spodziewa się tu Tempe rodem z serialu "Kości", niech przestanie. Jedyne, co łączy te dwie serie to imię, nazwisko i zawód głównej bohaterki, poza tym - absolutnie nic.

 

 

Czytałyście którąś z tych książek albo może zachęciłam Was właśnie do lektury? :) 

 

Zdjęcia okładek i opisy pochodzą ze strony LubimyCzytac.pl

Dr Irena Eris VitaCeric - Witalizujący krem pod oczy

Dawno temu pisałam Wam pierwsze wrażenia na temat tego kremu, teraz chyba czas, żeby nieco odświeżyć temat, skoro mogę napisać o nim coś więcej :)

Przy okazji może trochę ocieplę Wam dzień takimi wiosennymi zdjęciami? :)

  

   

Opis producenta i skład:

   

Gdzie i za ile: wszędzie, 75zł / 15ml

  

Moja opinia:

(częściowo skopiowana z poprzedniej recenzji)

Krem pod oczy ma dość spore opakowanie, kryjące małą pojemność - 15ml. Właściwie jest to ilość typowa dla kremów pod oczy, ale wizualnie opakowanie sprawia wrażenie większego niż przeciętne. Jest wygodne, praktyczne, ładne i wygląda na luksusowe ;) Dużą zaletą jest pompka typu airless.

Sam krem jest biały, dość gęsty i treściwy, co mnie zaskoczyło, bo przyzwyczajona jestem do żelowych konsystencji pod oczami ;) Nie ma zapachu, choć spodziewałam się może jakichś cytrusowych świeżych nutek?

  

  

Teraz kwestie bardziej praktyczne. Po wklepaniu w skórę pod oczami wchłania się w ciągu kilku minut, ale może nieco błyszczeć, więc dobrze jest go używać na noc albo pod makijaż - choć ja raczej nie stosuję drugiej opcji, ogólnie rzadko nakładam podkład. Bardzo cieszy mnie fakt, że krem ten nie ma żadnych rozświetlających drobinek, bo nieco się tego bałam po haśle "witalizujący" i ogólnym designie serii ;)

Powiem szczerze - pierwsze wrażenia były średnie, nie widziałam żadnych efektów - lekkie sińce jak były, tak pozostały. Odstawiłam ten krem na jakiś czas, teraz niedawno do niego wróciłam - nie da się ukryć, że teraz dużo bardziej potrzebuję witalizacji i odświeżania okolic oczu, bo codziennie jestem albo na uczelni, albo w pracy po 14h... I teraz faktycznie widać efekty tego kremu! Co prawda sińce i wory nie znikają do końca, ale pozostają na poziomie normalnym dla mnie - tzn. są, ale nie rażą. Zanim wróciłam do tego kremu co rusz ktoś mi mówił, że wyglądam na chorą, przemęczoną albo chorą i przemęczoną - nic miłego ;)

Nie jest idealny. Nie zapewnia zupełnie zdrowego wyglądu, jest dość drogi, ale jednak w tej chwili jest mi potrzebny. Jeśli macie sytuację podobną do mojej, jesteście przemęczone i na Waszych twarzach to widać - krem mogę zdecydowanie polecić. Jednak w przypadku lekkich sińców - myślę, że lepiej zastosować coś lżejszego, choćby jakiś żel ze świetlikiem.

 

   

A jak Wy dbacie o skórę wokół oczu, żeby wyglądała zdrowo?